حالا که میروی همراه جادهها

برگرد و پس بده تنهایی مرا
بی خاطرات تو بی آرزوی تو

دل را کجا برم شب گریه کجا
دیگر تنها گریه ها حالم را میداند

از عشق دلتنگی هایش میماند
جا ماندیم آه ای دل ای موج بی ساحل
دیگر تنها گریه ها حالم را میداند

از عشق دلتنگی هایش میماند
جا ماندی آه ای دل ای موج بی ساحل

داغ تو را جنون کنم! دیده ز اشک، خون کنم…
با تن پاره، چون کنم؟ جان پدر کجاستی؟
شعر به خون نشسته ام… ساز دل شکسته ام
سوی من آ؛ که خسته ام… جان پدر کجاستی؟
این دل مبتلا شده؛ با غمت آشنا شده…
خون به دل خدا شده! جان پدر کجاستی؟

پرده ی غم را بدرم؛ سوختی و شعله ورم
حاصل خون جگرم؛ جان پدر کجاستی؟
مویه به سووشون کنم؛ داغ تو را جنون کنم…
دیده ز اشک خون کنم؛ مویه به سووشون کنم…
جان پدر کجاستی؟

بی رحم ترین قطعه پاییز چنین است: بازان بزند......... شعر بیاید........ تو نباشی ....